Κάθε πόσο συχνὰ πρέπει νὰ ἐξομολογοῦμαι;
Δὲν ὑπάρχει «ἡμερολόγιο» μετανοίας
Ἡ Ἐκκλησία δὲν ὁρίζει ἕναν ἀριθμὸ ἐξομολογήσεων τὸν χρόνο, ὅπως ὁρίζεται μιὰ ὑποχρέωση. Ἡ ἐξομολόγηση δὲν εἶναι τυπικὴ ἐκκρεμότητα ποὺ «τακτοποιοῦμε». Εἶναι ἐπιστροφὴ στὸ σπίτι τοῦ Πατέρα, ὅπως ὁ ἄσωτος: «Πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου» (Λουκ. 15,18). Καὶ στὸ σπίτι τοῦ Πατέρα δὲν πηγαίνουμε μὲ πρόγραμμα, ἀλλὰ ὅποτε μᾶς λείπει.
Ὅσο πιὸ συχνά, τόσο πιὸ καθαρὰ βλέπουμε
Ὅποιος καθαρίζει συχνὰ τὸ τζάμι, βλέπει καὶ τὴ μικρὴ σκόνη. Ὅποιος τὸ ἀφήνει χρόνια, δὲν βλέπει πιὰ οὔτε τὴ λάσπη. Ἔτσι καὶ ἡ ψυχή: Ἡ τακτικὴ ἐξομολόγηση λεπταίνει τὴ συνείδηση καὶ μᾶς κάνει πιὸ προσεκτικούς. «Ἐὰν ὁμολογῶμεν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, πιστός ἐστι καὶ δίκαιος ἵνα ἀφῇ ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας καὶ καθαρίσῃ ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀδικίας» (Α΄ Ἰω. 1,9).
Τί συνηθίζεται στὴν πράξη
- Ἀμέσως, ὅταν ἡ συνείδηση μᾶς ἐλέγχει γιὰ κάτι βαρύ. Δὲν περιμένουμε «τὴν ἑπόμενη φορά».
- Τακτικά, γιὰ πολλοὺς πιστοὺς μιὰ φορὰ τὸν μῆνα ἢ κάθε δύο μῆνες, ἀνάλογα μὲ τὸν ἀγῶνα τους.
- Ὁπωσδήποτε στὶς νηστεῖες: Στὴ Μεγάλη Τεσσαρακοστή, στὸ Σαρανταήμερο τῶν Χριστουγέννων, στή νηστεία τῶν Ἀποστόλων καὶ στὸν Δεκαπενταύγουστο.
- Σὲ σταθμοὺς τῆς ζωῆς: Πρὶν ἀπὸ γάμο, σὲ ἀσθένεια, σὲ μεγάλες ἀποφάσεις.
Τὸ μέτρο τὸ δίνει ὁ πνευματικός
Ἡ πιὸ σωστὴ ἀπάντηση εἶναι: Ὅσο συχνὰ ὁρίσει ὁ πνευματικός σας, ποὺ γνωρίζει τὴν ψυχή σας. Ὁ Κύριος ἔδωσε στοὺς Ἀποστόλους καὶ στοὺς διαδόχους τους τὴν ἐξουσία: «ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς» (Ἰω. 20,23). Ὁ σταθερὸς πνευματικὸς πατέρας εἶναι ὁ καλύτερος γιατρός, γιατὶ γνωρίζει τὸ ἱστορικό μας.
Μὴ φοβηθεῖτε
Πολλοὶ ἀναβάλλουν τὴν ἐξομολόγηση ἀπὸ ντροπὴ ἢ ἐπειδὴ λένε: «Πάλι τὰ ἴδια θὰ πῶ». Τὰ ἴδια θὰ πεῖτε, ἀλλὰ ὄχι μὲ τὴν ἴδια καρδιά. Κάθε ἐξομολόγηση εἶναι ἕνα βῆμα, ἀκόμη κι ὅταν δὲν τὸ βλέπουμε. Ὁ Θεὸς δὲν κουράζεται νὰ συγχωρεῖ. Ἐμεῖς κουραζόμαστε νὰ ζητοῦμε συγχώρεση.
