Πῶς μποροῦμε νὰ βοηθήσουμε τὰ παιδιά μας νὰ ξεφύγουν ἀπὸ τὴν προσωπολατρεία μέσα στὴν Ἐκκλησία;

Ὁ κίνδυνος εἶναι παλιός

Ἤδη στὴν Κόρινθο οἱ πιστοὶ ἔλεγαν: «Ἐγὼ μέν εἰμι Παύλου, ἐγὼ δὲ Ἀπολλώ, ἐγὼ δὲ Κηφᾶ». Καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἀπαντᾷ αὐστηρά: «μεμέρισται ὁ Χριστός; μὴ Παῦλος ἐσταυρώθη ὑπὲρ ὑμῶν;» (Α΄ Κορ. 1,12-13). Ἡ προσωπολατρεία δὲν εἶναι εὐλάβεια. Εἶναι ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸ ποὺ σταματάει σὲ ἕναν ἄνθρωπο.

Ὁ γνήσιος πνευματικὸς ὁδηγεῖ πέρα ἀπὸ τὸν ἑαυτό του

Τὸ μέτρο τὸ ἔδωσε ὁ Πρόδρομος: «ἐκεῖνον δεῖ αὐξάνειν, ἐμὲ δὲ ἐλαττοῦσθαι» (Ἰω. 3,30). Ὁ ἀληθινὸς πνευματικὸς πατέρας δὲν δένει τὶς ψυχὲς ἐπάνω του. Τὶς ἐλευθερώνει καὶ τὶς φέρνει στὸν Χριστό: «ὥστε οὔτε ὁ φυτεύων ἐστί τι οὔτε ὁ ποτίζων, ἀλλ᾿ ὁ αὐξάνων Θεός» (Α΄ Κορ. 3,7). Καὶ ὁ Κύριος μᾶς θυμίζει: «εἷς γάρ ἐστιν ὑμῶν ὁ καθηγητής, ὁ Χριστός· πάντες δὲ ὑμεῖς ἀδελφοί ἐστε» (Ματθ. 23,8).

Πῶς τὴ διακρίνουμε

Χρειάζεται προσοχὴ ὅταν:

• ὁ ἄνθρωπος θεωρεῖται ἀλάθητος καὶ κάθε ἀμφιβολία λογίζεται «ἁμαρτία»,
• τὰ παιδιὰ ἀπομακρύνονται ἀπὸ τὴν οἰκογένεια ἢ ἀπὸ τὴν ἐνορία τους,
• ἐπικρατεῖ μυστικότητα καὶ φόβος ἀντὶ γιὰ εἰρήνη καὶ ἐλευθερία,
• ἡ ὑπακοὴ ἐπεκτείνεται σὲ ὅλες τὶς ἀποφάσεις τῆς ζωῆς, χωρὶς διάκριση.

Τί μποροῦν νὰ κάνουν οἱ γονεῖς

• Ὄχι μετωπικὴ σύγκρουση. Ἂν κατηγορήσετε μὲ θυμὸ τὸν ἄνθρωπο ποὺ θαυμάζουν, τὰ παιδιὰ θὰ κλειστοῦν ἀκόμη περισσότερο. Κρατῆστε ἀνοιχτὴ τὴν πόρτα τῆς καρδιᾶς σας.
• Ἀκοῦστε τα. Ρωτῆστε τί βρῆκαν ἐκεῖ. Συχνὰ ἡ προσκόλληση γεμίζει ἕνα κενὸ ἀγάπης, ἀναγνώρισης ἢ ἀσφάλειας. Αὐτὸ τὸ κενὸ χρειάζεται φροντίδα.
• Μιλῆστε γιὰ τὸν Χριστό, ὄχι ἐναντίον προσώπων. Ὅταν τὰ παιδιὰ γνωρίσουν τὴν ἐλευθερία τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς, θὰ βάλουν μόνα τους τοὺς ἀνθρώπους στὴ σωστή τους θέση. Στὴ Λύστρα, ὅταν τὰ πλήθη θέλησαν νὰ τιμήσουν ὡς θεοὺς τὸν Παῦλο καὶ τὸν Βαρνάβα, ἐκεῖνοι φώναξαν: «καὶ ἡμεῖς ὁμοιοπαθεῖς ἐσμεν ὑμῖν ἄνθρωποι» (Πράξ. 14,15).
• Ζητῆστε βοήθεια ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Μιλῆστε μὲ τὸν ἐφημέριο τῆς ἐνορίας σας ἢ μὲ ἕναν διακριτικὸ πνευματικό. Ὅπου ὑπάρχει σοβαρὸ πρόβλημα, ἡ οἰκογένεια μπορεῖ νὰ ἀπευθυνθεῖ μὲ ταπείνωση καὶ στὸν Ἐπίσκοπο τοῦ τόπου.
• Προσευχηθεῖτε μὲ ὑπομονή. Ἡ καρδιὰ τῶν παιδιῶν σας εἶναι στὰ χέρια τοῦ Θεοῦ. Ἡ δική σας εἰρήνη καὶ ἀγάπη εἶναι τὸ πιὸ πειστικὸ κήρυγμα.

Ἡ ἐλπίδα μας

«Μὴ πεποίθατε ἐπ᾿ ἄρχοντας, ἐπὶ υἱοὺς ἀνθρώπων, οἷς οὐκ ἔστι σωτηρία» (Ψαλμ. 145,3). Οἱ ἄνθρωποι, ὅσο ἅγιοι κι ἂν φαίνονται, εἶναι συνοδοιπόροι. Μόνος Σωτήρας εἶναι ὁ Χριστός. Ὅταν τὰ παιδιά σας τὸ ζήσουν αὐτό, θὰ τιμοῦν τοὺς πνευματικοὺς χωρὶς νὰ τοὺς λατρεύουν.